Tynki renowacyjne
Tynk renowacyjny wchłania wilgoć znajdującą się w murze i oddaje ją do otoczenia pod postacią pary wodnej. Jednocześnie jest w stanie magazynować szkodliwe sole, zapobiegając wykwitom na murze. Tynki renowacyjne stosuje się w przypadku murów zawilgoconych i zasolonych. Szczegółowe wytyczne dotyczące tynków renowacyjnych są przedmiotem instrukcji WTA nr 2-9-04.
Tradycyjny tynk wapienny cechuje się silnym podciąganiem kapilarnym, co skutkuje transportem rozpuszczonych soli do strefy przypowierzchniowej, gdzie następuje ich rozpuszczenie i niszczenie struktury tynku. Tynk cementowy z kolei jest szczelny, co opóźnia pojawienie się objawów destrukcji. Działa natomiast jak “komin” zwiększając zawilgocenie muru. Schemat działania tynku renowacyjnego przedstawiono na grafice poniżej.
Rys. 1 Schematyczny sposób działania tynku renowacyjnego [1]
Układ warstw systemu tynków renowacyjnych w zależności od stopnia zasolenia wg instrukcji WTA nr 2-9-04 [1]:
Stopień zasolenia: niski
Układ warstw:
- obrzutka: grubość ≤ 5 mm
- tynk renowacyjny: grubość ≥ 20 mm
Stopień zasolenia: średni do wysokiego
Układ warstw:
- obrzutka: grubość ≤ 5 mm
- tynk renowacyjny: grubość ≥ 10 i ≤ 20 mm
- tynk renowacyjny: grubość ≥ 10 i ≤ 20 mm
lub:
- obrzutka: grubość ≤ 5 mm
- tynk podkładowy: grubość ≥ 10 mm
- tynk renowacyjny: grubość ≥ 15 mm
Funkcją obrzutki jest zapewnienie odpowiedniej przyczepności podłoża. W przypadku nierówności stosuje się tynk wyrównawczy, przy czym należy podkreślić, że instrukcja WTA nr 2-9-04 nie pozwala na zastosowanie jako tynku wyrównawczego zwykłego tynku. Stosuje się więc system tynków renowacyjnych, gdzie tynk wyrównawczy jest również składnikiem systemu. Grubość właściwego tynku renowacyjnego powinna być jednakowa w całej warstwie, dlatego warstwę wyrównawczą układa się w osobnym przejściu. Szpachle wygładzające powierzchnię również powinny stanowić element systemu.
Powłoka malarska powinna charakteryzować się wysoką paroprzepuszczalnością. Na tynki renowacyjne stosuje się farby silikatowe, silikonowe i wapienne. Niedopuszczalne jest stosowanie tapet, farb emulsyjnych lub okładzin ceramicznych. Nasiąkliwość powierzchniowa farb nie powinna znacznie przekraczać nasiąkliwości tynku renowacyjnego.
Tynk renowacyjny nie stanowi izolacji wodochronnej. Z samego założenia tynk renowacyjny nie jest materiałem szczelnym i nie zastąpi izolacji wodochronnej. Tynk renowacyjny nie może być stosowany w gruncie. Pomieszczenie, w którym wykonano tynk renowacyjny powinno mieć zapewnioną odpowiednią wentylację w celu odpowiedniego wyschnięcia tynku i nabrania właściwości. Należy zwrócić uwagę, że mocowania instalacji - gniazd i przewodów - w tynku renowacyjnym powinny być wykonywane na zaprawie cementowej. Niedopuszczalne jest stosowanie zapraw na bazie gipsu.
Pytania
- Scharakteryzuj tynki renowacyjne według instrukcji WTA.
- Scharakteryzuj tynk renowacyjny.
- Jakie cele stawia się tynkom WTA.
Bibliografia
- https://inzynierbudownictwa.pl/tynki-renowacyjne/
Zdjęcie Hakeem James Hausley.
17 czerwca 2024
